hip
“ฮิป หรือ ฮิพ” เป็นคำที่เกิดขึ้นโดยกระแส(Popular Word) และเป็นคำย่อที่มาจากภาษาอังกฤษคือ HIP ความหมายคือ High Individual Person or Places กลายมาเป็นคำย่อคือ HIP ผู้คนทั่วไปมักใช้ในลักษณะที่เป็นคุณศัพท์คือ ใช้ขยายคำนาม เช่น “เขาดูฮิป” “สุภาพบุรุษหนุ่มฮิปคนนี้น่าจะเป็นนักแสดง” คำว่า HIP จึงไม่ได้หมายถึงปัจเจกชนเท่านั้น ยังใช้กับสถานที่ด้วยโดยเฉพาะ โรงแรม ซึ่งจะเป็นโรงแรมที่ฉีกจากบูติคโฮเทล ออกไปอีก เป็นคอนเซ็ปเฉพาะตัวไปเลย ที่เค้าเรียก HIP HOTEL
พวกhip จึงมีเอกลักษณ์ หรือ อัตลักษณ์(ส่วนตัวตน) ชัดเจน ปัจจัยที่ชัดเจนที่เรามองเห็นได้ง่ายๆ(คุณสมบัติ)คือ รสนิยม(Taste) เฉพาะตนไม่เหมือนใคร หรือ มีความเชื่อมั่นในตนเองสูง cและ กล้าแสดงออกในลักษณะเด่นที่มี กล้าแสดงทัศนะทางความคิดของตน ที่อาจจะไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน
พวกhip โดยแท้ที่จริงแล้วกระทำในสิ่งต่างๆด้วยความสุข โดยไม่เอาใจใส่ ไม่สนใจกระแสความนิยมของบุคคลอื่นเท่าใดนัก ที่สำคัญการกระทำในทุกเรื่องไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน และ ยังคงเป็นคนดีของสังคม
พวกhip มีเสรีภาพทางการแสดงออก และความเป็นอิสระ โดยเฉพาะทางความคิด ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตนของ พวกhip
จากความพอใจในศักยภาพของตนเอง การดำเนินชีวิตที่แตกต่าง ไม่ติดอยู่ในกระแสแนวนิยมของสังคม ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย วิถีการดำเนินชีวิตประจำวัน วิธีคิดการทำงานประกอบอาชีพ ตลอดจนการดูแลสุขภาพร่างกาย เอกลักษณ์ในอัตลักษณ์นี้(Unique Self Identity) ทำให้นักการตลาดสนใจ และจับตาเฝ้าดูกระแสนี้อย่างใกล้ชิด จนเป็นแนวทางการตลาดเชิงวิถีชีวิต เช่น hip hotel ที่เหนือชั้นกว่า บูติค โฮเทล หรือ BB Culture ที่สร้างพฤติกรรมเฉพาะกลุ่ม เช่นกลุ่มเซเลบ (Celebrity group)
